ชื่อเพลง: ครูครับ…จำผมได้บ่
(แนวลูกทุ่ง ซึ้งกินใจ)
[Verse 1]
ครูครับ…จำผมได้บ่
เด็ก ป.หก ที่เคยทำให้ใจครูท้อ
การบ้านบ่ส่ง
หนังสือกะบ่เคยเปิดอ่านพ้อ
เป็นหัวโจกอยู่หน้าห้องทุกวัน
สอบตก จนเพิ่นว่าโง่ง่าว
ซ้ำชั้นจนเขาล้อกันสนั่น
ครูตี ครูว่า บางเทื่อก็ฮ้ายใส่กัน
ตอนนั้นผมน้อยใจ…บ่เข้าใจครูเลย
[Verse 2]
เสียงไม้เรียว ยังดังก้องในใจ
ตอนนั้นคิดว่า...ครูจังไฮ
ตีอิหยังนักหนา
ด่ากะหลาย เถียงกะเก่ง
เฮ็ดโตคือเด็กบ่มีปัญญา
หลบเรียน หลบครู พากันป่วนหนักหนา
แต่ใจครูนั่นหล่ะ…ยังอภัยอยู่ทุกวัน
[Chorus]
วันนี้…ผมกลับมาไหว้
ถือพานดอกไม้มากราบครูผู้มีบุญคุณ
จากศิษย์เกเร…จนได้การงานการทุน
น้ำตาจะไหล…เมื่อคิดถึงคุณ
ที่เคยอุ้มชูด้วยไม้เรียวแห่งรัก
หากวันนั้น…ครูบ่ตี
คงบ่มีผมในวันนี้ที่เข้มแข็งนัก
ครูครับ…ลูกศิษย์บักฮู้บ่ฮัก
กลับมาอีกครั้ง…ด้วยใจภักดี
[Verse 3]
ผมได้เรียนรู้ตอนโต
ว่าคำของครูคือของแท้ของโต
“ขยัน อดทน อย่าท้อ อย่าถอย”
มันก้องในใจ
ยามเผชิญโลกแห่งการต่อสู้บ่ค่อยน้อย
เพิ่นตีให้เจ็บ แต่ใจครูนั่นลอย
เต็มด้วยความหวัง…อยากให้ศิษย์มีดี
[Bridge]
คำสอนครูนั้น…คือแสงสว่าง
คือรากที่ฝังไว้กลางหัวใจนี้
บัดนี้…ศิษย์กลับมาพร้อมน้ำตาแทนวจี
กราบขอบพระคุณครูคนดี
ที่เคยเฮ็ดให้ผมเป็นผู้เป็นคน
[Outro]
ครูครับ…จำผมได้อยู่บ่
บักศิษย์ดื้อที่เคยทำให้ครูต้องท้อ
วันนี้ยอมือไหว้ ขออโหสิกรรม
ด้วยใจระลึกถึงคุณครูทุกค่ำทุกยาม
ขอให้ครูสุขใจ…คือคำอธิษฐาน
จากศิษย์บ้าน ๆ คนนี้…ที่กลับมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น