ชื่อเพลง: “เป็นบุญของข้าเหมือนกัน”
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
แนวเพลง: ลูกทุ่งย้อนยุค / ดราม่าประชดปนขม
โทน: พูดจาเหน็บแนมแต่เจ็บลึก บอกลาอย่างมีศักดิ์ศรีในความพัง
“เป็นบุญของข้าเหมือนกัน” = คำประชดที่เอาไว้พูดในวันที่ต้องแยกทาง ทั้งที่เคยรักสุดหัวใจ
[Verse 1]
เขามาแทนข้าได้เร็วดีนะ
เจ้าไม่เคยเสียเวลาให้ความหลัง
ข้ายังนั่งกอดคำสัญญาอยู่ตรงฝั่ง
ส่วนเจ้า…กลับหันหลังไปรักคนใหม่เฉยเลย
[Verse 2]
เจ้าบอกเขารักเจ้าเหลือเกิน
แต่คำเดียวกันนั้น ข้าเคยได้ยินกับหู
วันนี้เจ้าหมุนคำหวานให้คนอื่นดู
ข้าก็แค่คนเก่า ที่เจ้าลืมไม่เหลือแม้เงาใจ
[Chorus]
เออ…เป็นบุญของข้าเหมือนกัน
ที่เคยได้ร่วมฝัน แม้สุดท้ายไม่มีอะไร
ข้าไม่เสียดาย…ที่เคยรักเจ้าสุดหัวใจ
แค่เสียดายเวลาที่เชื่อว่าเจ้าจริงใจเท่านั้นเอง
[Verse 3]
อย่าห่วงว่าข้าจะโกรธแค้น
ข้าไม่แม้แต่จะขอคำอธิบาย
เจ้ามีทางใหม่ ข้าก็จะไปในทางของข้า
ต่างคนต่างฟ้า…ขอลาก่อนนะ คนเคยเป็นใจ
[Chorus – ซ้ำ]
เออ…เป็นบุญของข้าเหมือนกัน
ที่เคยจับมือกัน แม้เป็นเพียงภาพฝันที่มันจางหาย
ไม่ต้องขอโทษ…เพราะเจ้าก็แค่เป็นคนสุดท้าย
ที่สอนให้ข้าเข้าใจ…ว่ารักแท้ไม่มีในใจเจ้าเลย
[Outro – พูดเบาๆ, เย็นชาแต่ขมขื่น]
เดินให้ดีนะ…กับทางที่เจ้าเลือก
ส่วนข้า…จะไม่เหลียวหลังกลับมาอีกเลย
เป็นบุญของข้าเหมือนกัน ที่ได้รู้จักคนอย่างเจ้า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น