ชื่อเพลง: ครูสมชายบ้านดงเค็ง
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[Verse 1]
ยามเช้าหมอกจาง พาแสงทองส่องเงาไม้
เสียงครูสมชาย ทักทายเด็กน้อยหน้าใส
บ่มีคำว่าเหนื่อย แม้ทางลำบากเพียงใด
หัวใจครูยิ่งใหญ่ สอนศิษย์ให้เดินทางดี
[Verse 2]
บ้านดงเค็งเงียบงาม ธรรมชาติโอบล้อมใจ
ห้องเรียนไม้เก่า ๆ แต่เต็มด้วยแรงใจ
ครูสมชายยืนสอน ด้วยความรักมั่นไม่คลาย
เติมฝันให้ลูกศิษย์ด้วยไฟ ที่ไม่มีวันมอดไป
[Chorus]
ครูสมชาย คนบ้านดงเค็ง
ฮักศิษย์ดังแก้วดวงใจ บ่ยอมให้ถอยหนี
สอนให้ยืนด้วยศักดิ์ศรี
แม้ชีวิตจะลำบากบ่มีดีเท่าคนเมืองใหญ่
แต่ใจครูนั้นมั่นคงคือภูผา
[Verse 3]
เวลาหลังเลิกเรียน ยังเห็นครูนั่งเตรียมงาน
ค่อยเขียนแผนสอนด้วยหวังให้ศิษย์ก้าวผ่าน
บ่เคยหยุดเพื่อพัก บ่เคยบ่นรำคาญ
แม้เหนื่อยสักเพียงไหน ครูใจงามกะบ่เคยเปลี่ยน
[Bridge]
มีแต่เสียงหัวเราะของเด็กน้อย
ที่ดังเพราะครูเป็นดั่งรอยเท้าแรก
พาเขาเดินแม้ทางแสนแปลก
ครูสมชายคอยปกป้องและคอยชี้ทาง
[Outro]
ครูสมชาย บ้านดงเค็งนี่แหละ
เป็นฮีโร่ในใจเด็กนักเรียนบ้านนา
แม้ชื่อครูบ่ดังปานครูเมืองหลวงล่า
แต่ศิษย์ทั้งห้องขอสัญญา…
สิฮักครูตลอดไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น