ชื่อเพลง: "แสงตะเกียงในรอยเท้า"
แนวเพลง: เพื่อชีวิต-โฟล์คร็อก (กลิ่นคาราบาวยุคทอง)
ฟีล: เพลงเล่าเรื่องแบบ “ขอบคุณครูบ้านนอก” สะท้อนภาพจริงของการเสียสละ พร้อมพลังจิตวิญญาณของคนเล็ก ๆ ที่สร้างคนใหญ่ ๆ
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[Verse 1]
เธอเดินลุยฝน…บนทางลูกรัง
ตะเกียงในมือสั่นไหว…ใจยังมั่นคง
กระดานไม้ผุ…เด็กยังเฝ้าคอย
ครูมาแล้ว ครูมาแล้ว…ด้วยรอยยิ้มจากในดง
[Verse 2]
ปากกาด้ามเก่า…ขีดเขียนความฝัน
ในห้องเรียนที่ไม่มีพัดลม
เด็กชายหญิง…ฟังเธอพูดช้า ๆ
ทุกคำสอน…คือเข็มทิศชีวิตจริง
[Chorus]
เธอคือแสง…แม้ไม่มีดวงไฟ
คือรอยเท้า…ที่นำไปสู่แสงตะวัน
ไม่มีชื่อบนเวที…ไม่มีใครตีกลองรับขบวน
แต่เธอคือคน…ที่สร้างคน
จนประเทศนี้ยืนบนขาได้
[Verse 3]
พ่อแม่เด็กยังจน…แต่ครูไม่จนใจ
ครูเติมศักดิ์ศรีไว้ในปัญญา
บางคนเป็นหมอ เป็นครู เป็นตำรวจ
ยืนตรงนั้น…เพราะมีเธออยู่ตรงนี้
[Chorus – ซ้ำ]
เธอคือแสง…แม้ไม่มีดวงไฟ
คือรอยเท้า…ที่นำไปสู่แสงตะวัน
ไม่มีชื่อบนเวที…ไม่มีใครตีกลองรับขบวน
แต่เธอคือคน…ที่สร้างคน
จนประเทศนี้ยืนบนขาได้
[Bridge]
ลมพัดแรง…ตะเกียงก็ยังสู้
เหมือนใจครู…ที่ไม่เคยหมดไฟ
ไม่มีคำว่า "หมดใจ" ในหัวใจคนชื่อ "ครู"
[Outro]
ขอคารวะ…ด้วยหัวใจ
แด่แสงตะเกียงในรอยเท้าครูไทย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น