🎵 12. ผ้าถุงปลิวกลางลานตาก
คำร้อง / ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[Verse 1]
แดดแรง ลมพัดกลางวัน
แหววตากผ้าถุงเรียงไว้เต็มราว
ย้อยรดน้ำต้นไม้อยู่ข้างบ้าน
เสียงแหววร้อง “โอยย ลมมันแรงอีกแล้วพ่อคุณ!”
[Verse 2]
พริบตาเดียว ผ้าถุงปลิวลอย
เหมือนกระดาษลอยกลางท้องฟ้า
ย้อยรีบวิ่งคว้าหน้าตาตื่น
แหววหัวเราะ “อย่าให้ใครเห็นลายดอกแดงนะพ่อคุณ!”
[Chorus]
ผ้าถุงปลิวกลางลานตาก
เสียงหัวเราะดังทั่วหมู่บ้าน
แหววหน้าแดง ย้อยหน้าเหงื่อ
แต่ทั้งคู่หัวเราะจนลืมอาย
ผ้าถุงปลิวแต่ใจไม่ปลิวตาม
เพราะรักมันแน่นเหมือนหนีบผ้า
[Verse 3]
ตอนเย็นเพื่อนบ้านแซว “เห็นผ้าปลิวแต่หัวเราะแทนโวย”
แหววตอบ “โวยทำไม เสียงหัวเราะมันหอมกว่าผงซักฟอก”
ย้อยเสริม “ใครเห็นก็ถือว่าชมงานศิลปะกลางแจ้งละกัน”
ทั้งซอยหัวเราะกันไม่หยุด
[Bridge]
เรื่องเล็ก ๆ กลางวันธรรมดา
แต่กลายเป็นตำนานความฮาของบ้านนี้
[Outro]
ผ้าถุงปลิวได้ทุกวัน
แต่ใจสองคนยังแนบแน่น
เสียงหัวเราะปลิวไปไกลกว่าผ้า
เพราะมันคือกลิ่นอายของความรักแท้ ๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น