[Verse 1]
ลมพัดมาเบา ๆ ยามแลงใกล้ค่ำ
กลิ่นดินหลังฝนย้ำความทรงจำเก่า
เสียงแคนลอยคลอ คือคำเว้าของเฮา
ที่เคยสัญญาไว้ใต้เดือนงาม
[Verse 2]
วันนี้เจ้าจากไปไกลโพ้นฟ้า
เหลือลมกับเวลาคอยปลอบใจ
แต่ยามลมพัดผ่านหัวใจ
เหมือนได้ยินเสียงเจ้าหัวเราะอีกครั้ง
[Chorus]
ยิ้มสุดท้ายของลม คือยิ้มของเจ้าคนดี
พัดมาเตือนให้อ้ายยังมีแรงสู้ต่อ
แม้เจ้าอยู่ไกลเกินสายตา
แต่ฮักยังพัดมาในทุกยามลมโชย
ยิ้มสุดท้ายของลม... ยังอยู่ในใจอ้าย
[Verse 3]
ฝันใดยังไม่ถึงวันสมหวัง
อ้ายยังสู้เพราะคิดฮอดคำเจ้า
“อย่าท้อเด้ออ้าย” เสียงนั้นยังเบา ๆ
แต่ก้องในใจคือเสียงฮักนิรันดร์
[Bridge – ลำเนาะ ๆ]
โอ้ย... ลมเอ๋ยพัดไปไกล
บอกเขาแนว่าอ้ายยังคอย
ฮักบ่เคยเลือนตามกาลเวลา
ขอให้เจ้ารับรู้ในสายลม
[Outro]
ยิ้มสุดท้ายของลม... ฝากไว้กลางหัวใจ
ให้มันเตือนว่าครั้งหนึ่งเคยฮักแท้
แม้เจ้าสิไกลสุดขอบฟ้า
แต่ยิ้มของเจ้ายังอยู่กับอ้าย... ทุกวัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น