[Verse 1]
ฮักเจ้ามาดน แต่บ่เคยบอก
เก็บไว้ในอก คือกลิ่นดินยามฝน
ทุกมื้อทุกวัน ใจข่อยสั่น
ยามเห็นเจ้าอยู่ใกล้คนอื่น
[Verse 2]
คำว่า ฮัก มันใหญ่เกินใจ
กลัวเว้าไป เจ้าสิหนีห่าง
เลยยอมเป็นคน บ่มีสิทธิ์
แอบฮักอยู่ข้างทาง แบบบ่เอิ้นชื่อ
[Chorus]
ฮักที่บ่เอิ้นชื่อ มันเงียบแต่มันจริง
ทุกยามคิดฮอด น้ำตายังไหล
บ่ได้ขอ ให้เจ้ามาฮักตอบ
แค่ขอได้ฮักอยู่ไกล กะพอใจแล้วเด้อ
[Verse 3]
คืนใดดาวตก ข่อยสิขอพร
ให้ใจเจ้าฮู้ก่อน ว่ายังมีคนคอย
ถึงบ่เอิ้นชื่อออกเสียง
แต่ทุกเสียงลมหายใจ มีแต่เจ้า
[Bridge – ลำเนาะ ๆ]
โอ้ย... ฮักนี้บ่ได้ขอคืน
แค่ขออยู่ในใจจนวันสุดท้าย
ถึงสิเป็นฮักที่เงียบงัน
แต่มันซื่อแท้กว่าใด
[Outro]
ฮักที่บ่เอิ้นชื่อ ยังอยู่กลางใจ
ถึงเจ้าบ่รู้ แต่ข่อยบ่ลืม
ยามฟังเสียงแคนเบา เบา
คือเสียงของฮักที่บ่กล้าเอิ้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น