บทขับร้องที่ 17 น้ำตาหยดสุดท้ายของความคิดถึง
อัลบั้ม: คิดถึงแต่ไม่พูด
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[Verse 1]
คืนสุดท้ายที่ฉันนั่งมองท้องฟ้า
ดาวยังอยู่เหมือนคืนก่อน ๆ
ลมยังพัดผ่านหน้าต่างเบา ๆ
แต่หัวใจรู้ว่าบางอย่างกำลังจบลง
[Verse 2]
ฉันยังจำทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
เสียงหัวเราะ วันเวลา และรอยยิ้ม
เรื่องราวเหล่านั้นยังชัดเจน
เหมือนมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
[Chorus]
นี่อาจเป็นน้ำตาหยดสุดท้าย
ของคนที่เคยคิดถึงเธอมากที่สุด
มันไหลลงมาช้า ๆ บนแก้ม
พร้อมคำลาที่ไม่มีใครได้ยิน
ฉันไม่ได้ลืมเธอหรอก
ฉันแค่ปล่อยเธอไปกับเวลา
เพราะความรักบางครั้งก็ต้องจบลง
ด้วยการยิ้มทั้งน้ำตา
[Verse 3]
ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป
ฉันจะใช้ชีวิตเหมือนทุกคน
จะยิ้ม จะเดิน จะมองท้องฟ้า
โดยไม่มีเธออยู่ในวันของฉัน
[Bridge]
แต่ลึกลงไปในหัวใจ
ยังมีที่เล็ก ๆ สำหรับเธอ
ไม่ใช่ที่สำหรับความเจ็บปวด
แต่เป็นที่สำหรับความทรงจำ
[Outro]
และเมื่อเวลาผ่านไปอีกนาน
ถ้าใครถามฉันถึงเรื่องความรัก
ฉันอาจเพียงยิ้มเบา ๆ
แล้วตอบว่า
ครั้งหนึ่งเคยมีคนคนหนึ่ง
ทำให้หัวใจฉันรู้จักคำว่า “คิดถึง”
และในคืนนั้น
น้ำตาหยดสุดท้ายก็ไหลลงมา
ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอไป…ตลอดกาล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น