[Verse 1]
ชีวิตคนเรามีทั้งขึ้นและลง
มีทั้งสุขปนทุกข์ในแต่ละวัน
ถ้าใจเรายังยึดสิ่งใดแน่นเกินไป
ก็อาจพลาดความสุขที่แท้จริง
[Verse 2]
บางครั้งเราวิ่งไกลเกินจำเป็น
ลืมหยุดพักดูใจตัวเอง
แต่ธรรมะสอนเบา ๆ ไว้เสมอ
ว่าความพอดี...คือทางรอดแท้จริง
[Chorus]
เดินทางสายกลางของชีวิต
ไม่เร่ง ไม่ช้า ไม่หลง ไม่เผลอ
ทุกก้าวที่เดินอย่างรู้ตัว
คือความสุขที่ไม่ต้องขอจากใคร
[Verse 3]
ไม่ต้องมีมากเพื่อจะสุข
ไม่ต้องทุกข์เพราะอยากได้เกิน
เพียงใจเรายอมรับความจริง
โลกก็เริ่มสว่างด้วยปัญญา
[Bridge]
เสียงขลุ่ยลอยแทนเสียงธรรม
เตือนให้ใจเรายังคงสงบ
แม้คลื่นลมจะพัดแรงเพียงใด
ผู้เข้าใจ...ย่อมไม่หวั่นไหว
[Outro]
เมื่อรู้จักคำว่า “พอดี”
ใจก็มีที่ให้ความสุขพักอยู่
ทางสายกลางของชีวิตนี้
คือหนทางแห่งแสงธรรมที่มั่นคง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น