เพลงที่ 1: กูคือแรงงาน (ไม่ใช่ตัวประกอบ)
อัลบั้ม: กูคือแรงงาน
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
แรงบันดาลใจจาก วันแรงงาน
แนว: ลูกทุ่งอินดี้ / เพื่อชีวิต / รถแห่ / ป็อปร็อก
Mood: เดือด ดิบ จริง ฮึกเหิม
🎤 เนื้อเพลงเต็ม
[Intro – Spoken / เสียงคนงานหลายคน]
“เหนื่อยมั้ย?”
“เหนื่อย… แต่หยุดไม่ได้”
“เพราะข้างหลัง… ยังมีคนรออยู่”
[Verse 1]
ตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่าง
ชีวิตกูเริ่มด้วยคำว่า “ต้องสู้”
ข้าวยังไม่กินก็ต้องรีบไปทำงาน
แลกเงินไม่กี่บาทกับทั้งชีวิตกู
เหงื่อที่ไหล ไม่เคยมีใครนับ
มือที่จับ มีแต่รอยแตกพัง
ใครบางคนอาจมองกูไม่มีค่า
แต่รู้ไหมว่าโลกมันเดินเพราะใคร
[Pre-Chorus]
กูไม่ใช่พระเอกในเรื่องของใคร
แต่กูคือคนที่ไม่เคยยอมแพ้
🔥 [Chorus – ตะโกนได้ทั้งงาน]
กูคือแรงงาน ไม่ใช่แค่ตัวประกอบ
เหงื่อที่กูหยด มันหล่อเลี้ยงทั้งเมืองนี้
ถึงจะไม่มีใครเคยปรบมือให้กู
แต่กูก็ยังยืนอยู่ เพื่อคนที่รักกู
กูคือแรงงาน ไม่ใช่คนไร้ค่า
แค่เกิดมา จนกว่าเขาเท่านั้นเอง
ถ้าวันนี้กูยังหายใจอยู่
กูก็จะสู้… จนสุดแรงที่มี!
[Verse 2]
แดดมันร้อน เหมือนไฟมันเผาหัวใจ
ฝนตกใส่ ก็ยังต้องยืนให้ไหว
ไม่มีสิทธิ์จะบอกว่า “พอแล้ว”
เพราะคำว่า “พอ” มันทำให้คนข้างหลังล้ม
ค่าจ้างน้อย แต่ภาระมันหนัก
บางวันแทบล้ม แต่ก็ต้องกัดฟัน
ใครไม่เข้าใจ ก็ปล่อยเขาไป
เพราะชีวิตกู ไม่ได้ง่ายเหมือนคำพูดใคร
[Rap Verse – ดิบ ๆ จริง ๆ]
กูไม่ได้ขอให้ใครมาเห็นใจ
แค่ขอให้เข้าใจ ว่ากูก็คนเหมือนกัน
ไม่ได้มีเงินทอง ไม่ได้มีอำนาจ
แต่มีหัวใจ ที่มันไม่เคยยอมพัง
จากดิน สู่ฟ้า กูสร้างด้วยมือ
แม้จะไม่มีชื่อ แต่กูไม่เคยยอมแพ้
จะล้มกี่ครั้ง ก็ลุกขึ้นมาใหม่
เพราะคำว่า “ครอบครัว” มันใหญ่กว่าแผล
[Bridge – ดรอป + อารมณ์พุ่ง]
ถ้าวันหนึ่งกูล้มลงไป…
ใครจะยืนแทนกูตรงนี้…
ถ้าไม่มีแรงงานอย่างกู…
โลกนี้มันจะเดินต่อยังไง!
🔥 [Final Chorus – ใส่ Crowd + รถแห่]
(เฮ้!) กูคือแรงงาน!
(เฮ้!) ไม่ใช่ตัวประกอบ!
เสียงของกู… จะดังไปทั้งเมือง!
เหงื่อทุกหยด คือศักดิ์ศรี
ชีวิตนี้ กูเลือกเอง!
จะจนแค่ไหน กูก็ไม่อาย
เพราะกูหาเอง ด้วยสองมือกู!
[Outro – Spoken เบา ๆ แต่เจ็บ]
“กูอาจไม่รวย…
แต่กูเลี้ยงคนทั้งบ้านได้…
กู… คือแรงงาน”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น