1. หลงทรงมนุษย์
แนวเพลง : ไทยเดิมประยุกต์ผสมลูกกรุงเศร้าโรแมนติก
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
อัลบั้ม : มนต์รักต้องห้าม
[Intro]
โอ้ความรักเอย...
เหตุใดจึงหวานล้ำ
แล้วซ่อนความช้ำไว้กลางหัวใจคน
[Verse 1]
พี่บอกแล้วอย่าหลงในรูปโฉม
อย่าปล่อยอารมณ์ให้พาใจไหวหวั่น
แต่สุดท้ายหัวใจก็แพ้กัน
เพียงแรกสบตากันก็หวั่นทรวง
ลืมเหตุผลลืมทุกสิ่งที่เคยคิด
เหมือนชีวิตถูกดึงด้วยมนต์ลวง
จากคนเคยเข้มแข็งทั้งทั้งปวง
กลับต้องห่วงทุกคืนเพราะคนงาม
[Pre-Chorus]
ยิ่งห้ามใจยิ่งเหมือนใจยิ่งรัก
ยิ่งหักยิ่งช้ำเกินจะห้าม
เธอเหมือนเพลงบรรเลงทุกโมงยาม
คอยติดตามในใจไม่ห่างเลย
[Chorus]
หลงอะไรไม่เท่าหลงคนงาม
รักลุกลามเหมือนไฟเผาเฉลย
ทั้งทั้งรู้ว่ารักอาจลงเอย
ด้วยความเศร้าที่คุ้นเคยของหัวใจ
ยอมให้รักพัดพาไปทุกอย่าง
แม้ปลายทางอาจไม่มีวันสดใส
ก็ยังพร้อมฝากชีวิตและหัวใจ
ไว้กับใครคนหนึ่งเพียงผู้เดียว
[Verse 2]
คืนเงียบเหงามองดาวยังคิดถึง
ภาพติดตรึงลึกลงตรงใจเสี้ยว
ทุกถ้อยคำทุกสายตาเพียงนิดเดียว
ก็ทำเอาใจเปลี่ยวไม่เป็นนอน
เหมือนคนแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
แต่กลับเติมความฝันทุกขั้นตอน
แม้ความรักจะทำใจร้าวรอน
ก็ยังอ้อนหัวใจไม่ให้ลืม
[Bridge]
หากวันหนึ่งเธอลาจากชีวิต
ใจดวงนี้คงมืดมนจนดูดดื่ม
แต่วันนี้ยังรักยังปลาบปลื้ม
แม้ต้องยืมรอยยิ้มกลบหยาดน้ำตา
[Chorus]
หลงอะไรไม่เท่าหลงคนงาม
รักลุกลามเกินใจจะหลบหน้า
ยิ่งใกล้เธอยิ่งเหมือนคนไร้ค่า
เพราะสายตาเธอนั้นเกินห้ามใจ
ถึงสุดท้ายรักนี้ไม่มีสิทธิ์
ก็ไม่คิดจะเปลี่ยนไปไหน
ขอแค่ได้รักเธออยู่ข้างใน
ก็คงพอให้หัวใจมีแรงพอ
[Outro]
โอ้ความรักเอย...
แม้ทำร้ายเพียงใด
หัวใจก็ยังเลือกเธออยู่ดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น