อัลบั้ม : อย่าให้ความใจดีต้องเสียใจ
เพลงที่ 7 : บุญคุณอย่าลืมกัน
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[Intro – เปียโนเบา ๆ + กีตาร์คลอ / เสียงคนดูเงียบลง]
บางสิ่งในชีวิต…อาจไม่ได้ต้องการการตอบแทน
แต่สิ่งเดียวที่ควรมี…คือ “การไม่ลืมกัน”
[Verse 1]
จำวันที่ฉันล้มลง…แทบไม่เหลือใคร
มีเพียงเงาเหงา ๆ กับน้ำตาที่ไหล
แต่มีคนหนึ่ง…เดินเข้ามาใกล้
ยื่นมือให้ฉัน…โดยไม่ถามอะไรเลย
[Verse 2]
เขาไม่เคยเรียกร้อง…ให้ฉันต้องตอบแทน
ไม่เคยคาดหวัง…ให้ฉันต้องยิ่งใหญ่
แค่ขอให้ฉันยืน…ได้ด้วยตัวเองสักวันหนึ่งไป
และไม่ลืมเขา…ในวันที่ฉันมีทุกอย่าง
[Chorus – ซึ้ง / คนดูฮัมตาม]
บุญคุณอย่าลืมกัน…ได้ไหม
อย่าปล่อยให้หัวใจ…ต้องเสียความหมาย
คนที่เคยอยู่ข้างเรา…ในวันที่ไม่มีใคร
อย่าทำให้เขาเสียใจ…เพราะเราลืมเขาไป
บุญคุณมันไม่ต้องใช้คืน
แค่จำให้ขึ้นใจ…ก็พอแล้ว
อย่ารอให้วันหนึ่ง…ต้องเสียเขาไปจากแนว
แล้วค่อยกลับมาแคร์…ในวันที่สายเกินไป
[Verse 3]
เสียงกีตาร์แทรกเบา ๆ เหมือนความทรงจำที่ย้อนมา
เรื่องราวที่ผ่านมา…ยังคงอยู่ในใจเสมอ
แม้วันนี้ฉันยืนได้…ในทางของตัวเองที่เจอ
แต่ภาพของเธอ…ยังชัดเจนไม่เคยจาง
[Bridge – พูดเบา ๆ กับคนดู]
ถ้าวันนี้…ยังมีโอกาส
กลับไปบอกเขาสักคำ…ว่า “ขอบคุณ”
[Chorus – ใหญ่ขึ้น / คนดูร้องคลอ]
บุญคุณอย่าลืมกัน…ได้ไหม
อย่าปล่อยให้หัวใจ…ต้องเสียความหมาย
คนที่เคยอยู่ข้างเรา…ในวันที่ไม่มีใคร
อย่าทำให้เขาเสียใจ…เพราะเราลืมเขาไป
บุญคุณมันไม่ต้องใช้คืน
แค่จำให้ขึ้นใจ…ก็พอแล้ว
อย่ารอให้วันหนึ่ง…ต้องเสียเขาไปจากแนว
แล้วค่อยกลับมาแคร์…ในวันที่สายเกินไป
[Outro – เปียโนจบ / เสียงปรบมือเบา ๆ]
คำว่า “ขอบคุณ”…อาจสั้น
แต่มีค่ามาก…สำหรับคนที่เคยช่วยเรา 🎤
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น