- แนวเพลง: Acoustic Pop (ฟังสบายแต่หม่นหมอง)
- เนื้อหาหลัก: เรื่องราวของคนที่คิดว่าตัวเองควบคุมความสัมพันธ์ได้ เหมือนเจ้าของสวนที่ชำนาญการปีนต้นตาล แต่สุดท้ายก็ประมาทจนพลาดท่า
[Verse 1]
มองขึ้นไปบนฟ้ายอดตาลนั้นสูงลิ่ว
เคยคิดว่าตัวเองพริ้ว ปราดเปรียวและชำนาญ
ขึ้นลงมาเป็นร้อยครั้ง ทางนี้เป็นของฉัน
สวนนี้ฉันเป็นคนจัดการ ไม่เคยกลัวความสูงเลย
[Verse 2]
จนวันที่เธอเข้ามา พร้อมรอยยิ้มแสนหวาน
เทน้ำเชื่อมคำรำพัน ที่ฉันไม่เคยคุ้นเคย
บอกว่าฉันเก่งกว่าใคร ชื่นชมไม่หยุดเลย
ใจที่แกร่งดังหินเลย เริ่มลอยไปกับลม
[Pre-Chorus]
ยิ่งเธอชม ยิ่งขยับก้าวขาปีนขึ้นไป
ลืมมองดูรอบกาย ลืมเรื่องความปลอดภัยที่เคยมี
มือที่เคยเหนียวแน่น เริ่มผ่อนแรงลงทุกที
เพราะใจลอยไปหาคำดีๆ ที่เธอฝากไว้
[Chorus]
ก็คิดว่าเป็นเจ้าของสวนตาล จะปีนกี่ครั้งก็คงไม่เป็นไร
มั่นใจในตีนมือตัวเอง ว่าเกาะแน่นหนากว่าใครๆ
แต่ลืมไปว่าคำหวานเธอ มันทำให้อกข้างในสั่นไหว
แค่ลมปากพัดมาเบาๆ ก็ทำเอาฉันเบลอ
ปล่อยมือที่เคยระมัดมั่น เพราะฝันละเมอ
สุดท้าย... คนที่คิดว่าเซียนอย่างฉัน... ต้องตกตาล
[Guitar Solo]
[Bridge]
นี่แหละหนา บทเรียนคนอวดดี
คิดว่าคุมเกมได้ทุกที ไม่มีวันพลาดพลั้ง
ก้าวผิดแค่ก้าวเดียว โลกก็พัง
เจ็บอกจนนอนซม เพราะลมปากเธอ
[Chorus]
ก็คิดว่าเป็นเจ้าของสวนตาล จะปีนกี่ครั้งก็คงไม่เป็นไร
มั่นใจในตีนมือตัวเอง ว่าเกาะแน่นหนากว่าใครๆ
แต่ลืมไปว่าคำหวานเธอ มันทำให้อกข้างในสั่นไหว
แค่ลมปากพัดมาเบาๆ ก็ทำเอาฉันเบลอ
ปล่อยมือที่เคยระมัดมั่น เพราะฝันละเมอ
สุดท้าย... คนที่คิดว่าเซียนอย่างฉัน... ต้องตกตาล
[Outro]
ตกลงมาเจ็บอก เหมือนตกตาล
คำหวานเธอ ช่างน่ารำคาญครัน
ต่อไปนี้ จะระมัดมั่น
จะไม่ปีน... ไปหาเธออีกเลย...
[Fade Out]
[End]
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น