ชื่อเพลง: ไม้เรียวเฒ่ากับใจศิษย์
ผู้แต่ง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[เกริ่นลำเพลิน – บรรเลงอีสานช้า ๆ ก่อนขึ้นคำร้อง]
(โอย... ครูเอย ศิษย์คนเก่ากลับมาแล้วเด้อ...)
[บทลำ 1]
ครูครับ...จำผมได้บ่
ไอ้เด็กหัวดื้อเมื่อก่อนนั่นหนอ
ที่เคยเถียงคำครูทุกตอน
บ่ตั้งใจเรียน
บ่มีวินัยคือคนอ่อน
จนต้องซ้ำชั้นซ้ำปีซ้ำตอน
ทำให้ครูอ่อนใจแท้เด้
[บทลำ 2]
ไม้เรียวครู ตีดังเปรี้ยง ๆ
ผมบ่เข้าใจ ยังโกรธอยู่เอง
ลับหลังก็ขวางคำสอน
ย้อนบ่ฮู้เรื่อง
ใจยังเด็กแค่อยากหลบซ่อน
แต่ครูบ่ทิ้ง บ่ทอดถอน
ยังอาทร…เตือนผมทุกมื้อ
[บทลำ 3]
ฮู้โตอีกเทือ…เมื่อต้องฝ่าทางลำบาก
โลกความจริง บ่คือที่ฮัก
สิ่งที่ได้ยินจากครู
คือของขลังแท้
คำว่า "อดทนไว้ อย่ายอมแพ้"
ยังดังอยู่ในใจบ่เคยแปร
จนผมได้ดีในมื้อนี้
[บทลำ 4]
กลับมาพร้อมพานดอกไม้
เอาใจศิษย์มากราบครูผู้ใหญ่
ผู้มีบุญคุณหลายนัก
ให้อภัยแนเด้อ
ถ้าครั้งหนึ่งผมเคยเถลไถล
เคยเฮ็ดให้ครูต้องเหนื่อยใจ
ผมสำนึกได้ในวันนี้
[บทลำ 5 – ฮ่ำลำแบบอ้อนวอนซึ้ง ๆ]
ไม้เรียวเฒ่าที่เคยตี
บัดนี้คือเครื่องหมายรักแท้
บ่มีไม้เรียวของครูแท้ ๆ
ศิษย์คนนี้อาจหลงทางไป
วันนี้กลับมาด้วยใจบ่ขาด
มากราบครูด้วยฮักเต็มถาด
ไม้เรียวเก่ากลายเป็นแสงใจ
นำทางให้ศิษย์ฮอดฝั่งฝัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น