ชื่อเพลง: ครูบ้านหนองแปบ
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[Intro – ซออู้บรรเลงคลอเสียงลมโชยเบา ๆ]
[Verse 1]
ลมเช้าพัดเบา ๆ เหนือทุ่งหนองแปบ
เงาครูคนแกร่งย่ำดินฝ่าฝุ่นฝน
มือนั้นถือชอล์ก จดฝันในใจคน
พาเด็กบ้านบนสู่ทางความรู้
[Verse 2]
โรงเรียนไม้เก่าเก็บเรื่องราวหลายปี
กลางทุ่งไร้สีแต่งเติมด้วยความหวัง
รอยยิ้มเด็กน้อย คือแรงใจที่ยัง
ให้ครูอยู่ได้แม้เหนื่อยแทบสิ้นแรง
[Chorus]
ครูบ้านหนองแปบ ใจแนบแดนดิน
เป็นแสงจุดศิษย์ให้ยืนต้านสายลม
อยู่ห่างไกลเมือง แต่จิตใจไม่ขื่นขม
ปลูกต้นกล้าในลม ให้ลึกซึ้งเกินใคร
[Verse 3]
วันคืนล่วงผ่านด้วยความศรัทธา
บ่ขอเงินตรา ขอแค่เห็นศิษย์ยิ้มได้
แม้โลกไม่รู้จักชื่อครูไว้
แต่เด็กบ้านไกล ยังเรียก “พ่อแม่” อยู่ทุกครา
[Bridge]
จากท้องนา สู่โลกกว้างใหญ่
รากเหง้าความดีเริ่มจากห้องเรียนเงียบ ๆ
ครูคือทางเดิน คือแสงสว่างไม่เปลี่ยน
แม้ไม่มีเสียงปรบมือ...ก็ยังทำ
[Outro]
ครูคนนี้...อยู่บ้านหนองแปบ
ยืนแนบขอบฟ้าคอยฝนพรมใจ
หอบรักมาสอนด้วยศรัทธาไม่คลาย
คือ “ครูของใจ” ตลอดกาล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น