4 : 2,500 ที่ไม่เคยเก็บ
อัลบั้ม : คนที่ “อยู่ให้”
คำร้อง/ทำนอง : มิ่งมิ่ง จอมใจ
[Verse 1]
ตัวเลขเล็ก ๆ บนกระดาษเก่า
สองพันห้าร้อย…ค่าเช่าห้องธรรมดา
สำหรับบางคนมันแค่เงินทอนปลายเดือน
แต่สำหรับใครบางคน…มันคือทั้งชีวิตที่ต้องหา
[Verse 2]
เด็กคนหนึ่งนับเหรียญด้วยมือสั่น
กลัวว่าวันพรุ่งนี้จะไม่มีที่นอน
พ่อที่นอนนิ่งยังหายใจแผ่วเบา
โลกมันโหดร้ายเกินกว่าจะอ้อนวอน
[Chorus]
สองพันห้าร้อย ที่ไม่เคยเก็บ
กลายเป็นน้ำใจที่ยิ่งใหญ่เกินเงิน
ไม่ได้เขียนในสัญญา ไม่ต้องมีหลักฐานใดเดิน
แต่เขาเลือกให้…โดยไม่หวังผลตอบแทน
สองพันห้าร้อย ที่หายไปทุกเดือน
แต่มันเพิ่มชีวิตให้คนหนึ่งได้ยืน
บางสิ่งที่เงินซื้อไม่ได้เลยสักคืน
คือการที่มีใคร “ไม่ทิ้งกัน”
[Verse 3]
เดือนแล้วเดือนเล่าผ่านไปเงียบ ๆ
ไม่มีคำถามว่าเมื่อไหร่จะจ่าย
มีแต่คำว่า “อยู่ไปก่อนนะลูก”
ที่คอยปลอบใจในวันที่เกือบสาย
[Bridge]
เงินอาจวัดค่าของสิ่งของ
แต่ไม่อาจวัดค่าของหัวใจ
บางการให้ไม่ต้องประกาศให้ใคร
แต่เปลี่ยนชีวิตคนได้ทั้งทาง
[Outro]
ถ้าวันหนึ่งตัวเลขมันเลือนหาย
ขอให้ความหมายยังอยู่เหมือนเดิม
เพราะสองพันห้าร้อยที่เขาไม่เคยเก็บ
คือทุนชีวิต…ที่ยิ่งใหญ่เกินเติม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น